Fala represji związana ze stanem wojennym przyniosła ogromne zmiany w sytuacji artystów. W czasie całkowitej dominacji cenzury sztuka stała się symbolem walki o prawa i wolności obywatelskie. Wielkiego znaczenia na brała tak zwana walka o mury, na których malowano znaki „Solidarności" oraz hasła i graffiti wyrażające sprzeciw wobec polityki władz. We współpracy z kapłanami rozwijała się niespotykana nigdzie indziej, nieocenzurowana sztuka eksponowana w kościołach. 1989 r. przyniósł kolejną zmianę. Państwo przestało kontrolować dokonania twórców, którzy włączyli się we polska sztuka współczesne, międzynarodowe nurty. Dużą rolę w twórczości współczesnych artystów odgrywają koncepcje jednostki, problemy globalizacji, feminizmu, płciowości, przemijania. Artyści wykorzystują różnorodne techniki (wideo, animacje komputerowe, itp.) i sposoby autoprezentacji.
